Bu\u0142at Okud\u017cawa, posta\u0107 troch\u0119 zapomniana, a szkoda. Cz\u0142owiek kt\u00f3ry inspirowa\u0142 takich artyst\u00f3w jak Jacek Kaczmarski czy W\u0142odzimierz Wysocki zas\u0142uguje na symboliczne upami\u0119tnienie, r\u00f3wnie\u017c na tym blogu. Zapewne niewielu z tych kt\u00f3rym nie obce to nazwisko wie, \u017ce opr\u00f3cz poezji Bu\u0142at zajmowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce proz\u0105.
\n W powie\u015bci “Jeszcze po\u017cyjesz…” prezentuje losy \u017co\u0142nierza Armii Czerwonej, w spos\u00f3b inny ni\u017c do tego przywykli\u015bmy. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 wojennych powie\u015bci powiela sztuczny podzia\u0142 na dobrych i z\u0142ych. G\u0142\u00f3wny bohater jest po tej “jedynej” s\u0142usznej stronie konfliktu, gdzie bohatersko i nieustraszenie walczy ze z\u0142em. Je\u017celi doda\u0107 do tego tani\u0105 martyrologi\u0119 i elementy obrony warto\u015bci religijnych powstaje sieczka kt\u00f3r\u0105 przetrawi\u0107 mo\u017ce tylko kto\u015b z doszcz\u0119tnie strawionym umys\u0142em.W “Jeszcze po\u017cyjesz…” jest inaczej. Nie gloryfikuje \u017cadnej ze stron konfliktu, cho\u0107 sam staje po jednej z nich. Po mimo tego, \u017ce nale\u017cy do partii nie kl\u0119ka przed wizerunkiem Stalina. Jest jednym z wielu, trybikiem w maszynie. Doskonale zdaje sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce na wojnie nigdy nie gin\u0105 Ci kt\u00f3rzy j\u0105 wszczynaj\u0105. Nie \u017cebym by\u0142 Schopenhauer’yst\u0105, ale w jego pojmowaniu narodu jest co\u015b na rzeczy.
\n Ci\u0119\u017cko mi zachowa\u0107 obiektywizm wzgl\u0119dem tej postaci. Przecie\u017c gdyby skierowano go na inny front strzela\u0142by do moich przodk\u00f3w… Bu\u0142at Okud\u017cawa w “Jeszcze po\u017cyjesz…” nie zag\u0142\u0119bia\u0142 si\u0119 w polityk\u0119, bo w okopach ona ju\u017c naprawd\u0119 niewiele znaczy. Opisywa\u0142 jedynie to co naprawd\u0119 si\u0119 liczy: Uczucia. A wi\u0119c co czu\u0142 krasnoarmijec id\u0105cy na wojn\u0119? Zapewne to samo co Polak. A na koniec, “Wybaczcie piechocie’. <\/p>\n