Od
czasu do czasu otrzymuję sugestie dotyczące nowych wpisów na
blogu. W głównej mierze dotyczą one szeroko pojętej fantastyki*.
W dużym skrócie miłośnicy elfów i innych bajkowych stworzonek
domagają się abym przeczytał, polubił oraz napisał notkę np. O
takim Panu jak Harry Potter. Tak więc, doczekaliście się. Ten wpis
będzie dotyczył fantastyki.
czasu do czasu otrzymuję sugestie dotyczące nowych wpisów na
blogu. W głównej mierze dotyczą one szeroko pojętej fantastyki*.
W dużym skrócie miłośnicy elfów i innych bajkowych stworzonek
domagają się abym przeczytał, polubił oraz napisał notkę np. O
takim Panu jak Harry Potter. Tak więc, doczekaliście się. Ten wpis
będzie dotyczył fantastyki.
-
Nawet
Ci którzy nie słuchają Disco Polo znają „Jesteś szalona”
itp. Nawet Ci którzy nie czytali, ani nie oglądali Harrego Pottera
(jak np. Ja) znają specyfikę tego wytworu. Bum na HP wybuchł gdy
miałem jakieś dziewięć lat. Z początku byłem mu przychylny,
miałem nawet ochotę przeczytać chociaż pierwszą część
trylogii. Gdy jednak moi rówieśnicy zaczęli zaopatrywać się w
różne gadżety z nim związane po raz pierwszy zwątpiłem w
ludzkość. Miejcie mnie za egocentryka ale ja dalej uważam ,że
miotła za 150zł to nie jest gadżet potrzebny dziewięciolatkowi.
Nie jest to wytwór mojej fantazji, jeden z kolegów z podstawówki
opowiadał mi kiedyś o wymarzonym prezencie na gwiazdkę i była to
oczywiście zabawkowa miotła. Szok jakiego doznałem trwa do
dzisiaj, bo choć trochę starszy dalej nie
oglądałem/czytałem/interesowałem się Harrym Potterem nawet gdy
był emitowany na TVNie. -
Nie
mów ,że nie lubisz Disco Polo bo widziałem jak słuchasz! Tak, to
racja – słuchanie Disco Polo sprawia mi radość. Podoba mi się
twórczość braci Figo Fagot, jak i cała Git Produkcja czy
wcześniej SF Skurcz. Sęk w tym ,że nie są to takie gwiazdy Di
Polo jakie były serwowane przez Disco Relax. Panowie robią to w
formie żartu. Słusznym literackim odpowiednikiem mianuję Jakuba
Wędrowycza. Oba te źródła rozrywki wywołują uśmiech na mojej
twarzy. Nie biorę treści na serio, ani tym bardziej na poważnie.
To lekka lektura, która ma za zadanie bawić. I to zadanie spełnia
w zupełności. Lubię także starsze Disco Polo za dystans do
rzeczywistości który jest dla mnie swoistą inspiracją. -
Fantastyka
jest spoko, bo wszyscy ją czytają. Ludzie od których słyszę ten
argument nie należą do odbiorców muzyki Disco Polo. A więc czy
poglądy szerokich mas ludzkości są adekwatne do ich wartości
merytorycznej? Nie sądzę. Spójrzmy tylko na wyniki wyborów…
Koniec polityki. -
Nie
przeczytałam Potopu bo był za długi i nie czytam lektur. Za to
Władca Pierścieni bardzo mi się podobał. Kolejny powiew geniuszu
i siły argumentu. Polska trylogia ku pokrzepieniu serc. Pełna
cudownych metafor, dynamicznej akcji i świetnie rozbudowanych
wciągających wątków nie jest warta atencji czytelnika „jedynej
słusznej trylogii” gdzie elfy hasają po baśniowych polach a
stworki z dużymi oczkami wraz z pierścieniem prześladują
ludzkość. Ja naprawdę próbowałem to przeczytać. Udało mi się
obejrzeć ekranizację i oprócz paru przebierańców chodzących po
lesie nie było tam NIC ciekawego. -
Znam
się na literaturze bo czytałem Ja Inkwizytor. Brzmi to tak samo
autentycznie jak: Znam się na muzyce bo słuchałem Topless. Obie
gałęzie to czysta rozrywka. Treść bez przekazu. Jest miło,
fajnie i pogodnie ale to wszystko. Szybko wpada w ucho/oko i szybko
z niego wypada. Nic ciekawego.Nie uważam się za
mądrego człowieka, w gruncie rzeczy jestem idiotą. Tak więc
czekam na wasz hejt i pseudo-inteligentne maile próbujące przekonać
mnie do wodotrysku mądrości płynącej z fantastyki.
*
Obiektem tego wpisu jest popularna fantastyka i rzesze jej
kartoflanogłowych czytelników. Nie neguję istnienia „dobrej“
fantastyki. Na jej temat czekajcie w kolejnym wpisie.
Obiektem tego wpisu jest popularna fantastyka i rzesze jej
kartoflanogłowych czytelników. Nie neguję istnienia „dobrej“
fantastyki. Na jej temat czekajcie w kolejnym wpisie.